De paar mensen in Nederland die wisten wie Sutton was, dachten dat hij dood was, op een afgelegen berg woonde of zich schuil hield. De realiteit was dat Sutton iemand was die in stilte zijn onderzoeken wou doen en begreep dat een researcher die ernstige zaken aan de kaak stelt, niet gebaat is bij schijnwerpers. Na lang zoeken, vond ik Sutton, maar hij gaf geen interviews, zo faxte hij me (email en internet waren toen nog niet doorgebroken). Ik had er begrip voor, maar kon er geen genoegen mee nemen. Sutton is immers de eerste geweest die het onderwerp bracht en de enige die het zo diepgravend heeft behandeld. Uiteindelijk heeft hij zijn enige tv-interview ooit, gedaan voor de documentaire over Skull & Bones die ik samen met een vriend heb gemaakt. Later hebben hele rollen faxpapier (en uiteindelijk emails) er doorheen gejaagd met correspondentie. In een tamelijk zeldzaam emailinterviewtje heeft hij het nog over zijn 'Dutch friends'.

Ik interviewde hem voor de documentaire in 1996 in San Francisco. Wat een ander heeft met een beroemde voetballer, had ik met de ontmoeting met Tony in mijn hotelkamer, waar we het interview hielden. Voor het eerst kon ik daar zijn hand schudden en echt met hem praten. Net ervoor had hij een pakje Kool-sigaretten gekocht in de lobby van het hotel en hij rookte de sigaretten tijdens het interview in de pikdonkere kamer (een andere interviewkandidaat een paar dagen later in Washington trof dezelfde donkerte met in het midden een uitgelichte stoel met daarvoor, als een machinegeweer op een driepoot, de camera, en zei met een schuine lach: 'Everything is set for an assasination'). De rook kringelde omhoog en Sutton vertelde ons met zijn schorre stem het immer fascinerende verhaal van het duistere geheime genootschap, dat al drie Amerikaanse presidenten heeft voortgebracht, waaronder de huidige. Terwijl de rook langzaam de kamer vulde en de kans op een boete van de hoteleigenaar daar in het rookvrije Amerika verder toenam, zei Sutton voor de broodnodige nuance dat Skull & Bones niet gelijk stond aan een geheime wereldregering waar mensen in een smoke filled room de wereldgeschiedenis zitten te bepalen. Terecht schrijft Milligan in zijn In Memoriam: 'Tony wasn't a "conspiracy" author, he was a technology researcher and journalist.'

Tony was toen al niet de jongste meer en na enige tijd interviewen hielden we even pauze. Later pauzeerden we weer om wat te gaan eten en tijdens het eten vroeg ik hem waar hij zich de laatste jaren, sinds de publicatie van het boek over Skull & Bones, mee bezig hield. Hij vertelde dat hij al vijftien jaar research aan het doen was naar het onderwerp Vrije Energie en zich daar sinds de publicatie full time mee bezig hield. Vrije Energie, daar had ik werkelijk nog nooit van gehoord. Energie uit niets? Later begreep ik dat de ruimte om ons heen, volgens de onderzoekers naar Vrije Energie, barstensvol zit met energie, de zogenoemde zero point energy. De truuk is die af te tappen. Urenlang heb ik zitten kijken naar de producties van documentairemakers die over de hele wereld op zoek gingen naar uitvinders die ieder op hun eigen wijze deze energie wisten af te tappen. Het onderwerp leek me na het onderwerp Skull & Bones, dat draaide rond dood en verderf, geheime diensten en de meest duistere zaken, heel fris en positief. Maar omdat de belangen zo groot zijn (denk bijvoorbeeld aan de oliemarkt) kwamen hier dezelfde geheime diensten en moord en doodslag wederom om de hoek kijken. Een beetje een teleurstelling dus. Een ander probleem is dat het onderwerp weliswaar uitermate interessant is, maar wat blijkt is dat vanwege tegenwerking en vanwege heel gewone praktische problemen het nog niet zo eenvoudig is om een commerciële uitvoering te maken van een Vrije-Energieapparaat. En omdat er dus niet heel veel concreets commercieels te zien valt, heb ik geen prioriteit gemaakt van het onderwerp. Sutton, gezegend met een scherpe en visionaire blik, deed dat dus wel, gaf zijn FTIR Future Technology Intelligence Report uit en schreef het boek The View from 4-Space.

Tony was researcher in hart en nieren en wist de onderste steen boven te krijgen. Hij legde de vinger op de zere plek. Een ondankbare taak in een wereld die kapot gaat aan verhullende pr-praat en misleidende rookgordijnen. Ondanks dat gebrek aan dankbaarheid, ondanks alle tegenslagen, ging hij door. Hij kon niet anders. Hij was een doorzetter met een missie. Die missie is nu voorbij. DaanSpeak zal in zijn geest op eigen wijze zijn missie proberen voort te zetten. DaanSpeak zal Antony Sutton missen. Tony, het ga je goed.

Antony C. Sutton In Memoriam.
DaanSpeak
Meld je via email aan voor de gratis mailing list.