Onderstaande tekst is geen artikel maar betreft (deels) verwerkte aantekeningen gemaakt in december 2000 bij een telefoongesprek met Dr. Hal Puthoff ten behoeve van een artikel over Remote Viewing.

    Puthoff schetst kort zijn achtergrond. Begin jaren zeventig. Hij had net een textboek gepubliceerd over quantum-electronica bij de universiteit van Stanford, werkend aan laserfysica. Toentertijd was er interese in de vraag of er deeltjes zijn die sneller gaan dan het licht.
    'In die tijd kwam ik berichten tegen over het zogenoemde Baxter-effect. Daarbij ging het bijvoorbeeld om een leugendetector die was verbonden met een plant en uitsloeg als een plant in de buurt was effected. Cleve Baxter, polygraph expert, deed deze experimenten.
    Dus ik vatte het plan op een een algencultuur uitelkaar te halen over een afstand van vijf mijl, met elkaar verbonden door een laser, waarbij het dus gaat om de snelheid van het licht. Het idee was, dat als ze waren verbonden door tachyon quantum states, dat de tweede cultuur zou reageren nog voordat het lichtsignaal was aangekomen.’ Hij stelde het op papier, en stuurde het naar Cleve Baxter. Puthoff heeft het nooit uitgevoerd.
    Eerder was Baxter op een borrel de New Yorkse artiest Ingo Swann tegengekomen. 'Hij is redelijk bekend, een van zijn schilderijen hangt geloof ik in het Smithsonian National Air and Space Museum, maargoed. Ingo fungeerde ook als paranormaal subject bij experimenten op City College in New York en was, begreep ik, succesvol in een aantal psycho-kinetische experimenten. Baxter vroeg hem of hij eens langs kon komen om te kijken of hij wat reacties aan de planten kon ontfutselen.' Toen Swann daar was, zag hij het voorstel van Puthoff liggen op het bureau van Baxter. Swann schreef Puthoff een brief waarin hij voorstelde niet planten of algen, maar mensen te bestuderen, want die kunnen je vertellen wat er gebeurt.

    Puthoff nodigde Swan voor de grap uit bij SRI International om eens te zien wat hij kon. SRI was losgekoppeld van de universiteit in de jaren zestig na studentenprotesten (in verband met geheim werk voor de overheid). Begin jaren zeventig had het een jaarbudget van $300.000.000. Tweederde van dat bedrag kwam van de overheid, de helft daarvan was afkomstig van het ministerie van defensie en de geheime diensten. Eenderde van het totaalbedrag kwam van bedrijven die SRI-I inschakelden voor opdrachten.

    Puthoff kwam binnen via de private sector, werd ingehuurd om te werken aan laserprojecten. 'Toentertijd had ik totaal geen connecties met de intelligence community of het ministerie van defensie. Toen ik Ingo in ‘72 liet overkomen, besprak ik met mijn collega’s wat we hem zouden laten doen. Ze waarschuwden me allemaal, dat al die paranormaal begaafden charlatans zijn en fraudeurs/mensen die de boel belazeren en dat hij maar beter iets goeds zou laten zien. Ik had toegang tot een heel goed afgeschermde magnetometer, een ding dat magnetische velden meet. Het was afgeschermd voor geluid, supergeleiding, magnetisme, electriciteit. Het werd gebruikt in een experiment om quarks te ontdekken. De bedoeling is dat het onpenetreerbaar is van buiten. Het apparaat stond helemaal op de onderste verdieping van het fysica-gebouw in een kluis. Ingo zou ooit psycho-kinese hebben toegepast (objecten laten bewegen door gedachten). Ik vroeg hem of hij wou proberen dat goed afgeschermde apparaat te beïnvloeden.

    “Laat me eerst eens bekijken wat erin zit”, zei hij, waarop hij een schets begon the maken van de binnenkant van de de magnotometer. Wat hij toen deed noemen we nu Remote Viewing, een vorm van helderziendheid. Terwijl hij de schets aan het maken was, reageerde de magnetometer.’ Pulsen waren zichtbaar op de monitor en op de print, waar normaal gesproken alleen een stilstaande basislijn is te zien. Het was niet zijn bedoeling het apparaat te beïnvloeden, maar iedere keer dat hij het apparaat viewde, reageerde het. Hij ging voorbij aan alle afscherming en beschreef in detail de ingewikkelde binnenkant van het apparaat, onderwijl in alle rust een sigaar rokend. Ik wist niet wat ervan te denken, schreef alles op in een rapport en Ingo ging weer terug naar New York. Het rapport ging rond zoals dat hoort. Iemand stuurde het rapport naar de CIA. Een paar weken later kwamen een paar mensen langs van de CIA.

    Nadat ik mijn Masters had gekregen/was afgestudeerd, ging ik werken bij de inlichtingendienst van de Marine. Ik werd gestationeerd bij de NSA (de grote broer van de CIA). Ik had dus een achtergrond van toegang tot geheime informatie. Na drie jaar ging ik naar Stanford om te promoveren. Na mijn promotie, ging ik werken voor SRI.
    De mensen van de CIA zeiden dat ze blij waren met het rapport en dat ze op zoek waren naar iemand zoals ik. Ze waren al tien jaar bezig met het volgen van wat de Sovjets deden op dit gebied. Die besteedden miljoenen dollars per jaar aan hun onderzoeken en wij snapten niet waarom, want niemand in de VS geloofde dat er zoiets is als ESP, buitenzintuigelijke waarneming. We hadden geen idee hoe we onze vergaarde informatie moeten evalueren. En in de late jaren zestig, begin jaren zeventig, ging je niet zomaar even naar een universiteit met de vraag, goh, wat denken jullie over buitenzintuigelijke waarneming. Zij wisten niet naar wie ze toe konden. Ze zeiden: Je bent een fysicus, een ‘harde’ wetenschapper (tegenover zachte wetenschappers als bijvoorbeeld sociologen), we kunnen je vertrouwen gezien je achtergrond, bij SRI waar je werkt wordt al veel geheim werk gedaan. Wij willen graag een geheim programma dat dit gaat onderzoeken, wil jij dat doen? Het leek mij wel leuk, ik had er toen geen idee van dat het zou leiden tot meer dan tien jaar werk.

    Voordat het project zou aanvangen, wilden ze het met eigen ogen zien en zelf wat experimenteren. Dus Ingo Swann kwam terug uit New York en de CIA-mannen experimenteerden door vanalles in dozen te stoppen waarop Swann dan moest zeggen wat erin zat. Hij deed het redelijk goed. Om een voorbeeld te geven, op een gegeven moment stopten ze een levend insect in een doos. Toen Swann de kamer binnenkwam zei hij, ik zie een blad in de doos, maar het blad beweegt en dat snap ik niet. Bleek het een insect te zijn dat eruit ziet als een blad. Het project werd doorgezet, zij het in het geheim. In het begin was het een klein project, $50.000 dat zeven maanden zou moeten duren, gewoon om te kijken of het wat was. Niet meteen met het doel om toe te passen, maar meer om de gegevens over de Sovjet-praktijken op dit gebied te kunnen evalueren.

    We begonnen met het verstoppen van dingen in dozen, het aan en uit doen van lasers in andere ruimten dan waar Swann zich bevond. Hij werd het het op een gegeven moment zat. Zei: ‘Als je wilt weten wat er in de doos zit, doe hem dan open. Ik kan overal ter wereld kijken.’ Wij vonden dat een idiote opmerking en gaven er niet veel aandacht aan. Maar toen hij ermee dreigde te stoppen (het programma begon in de lente, paar maanden later dreigde hij ermee te stoppen) omdat hij vond dat het allemaal zo triviaal was.

    We deden wat experimenten door het sturen van mensen naar San Fransisco en dan moest hij beschrijven waar ze zich bevonden. Of we gaven hem op eigen verzoek coördinaten van een gebied op een kaart. In het begin dachten we dat hij de wereldkaart had ingestudeerd, omdat hij het zo vaak goed had. Dus we werden heel listig en gaven hem bijvoorbeeld de coördinaten van kleine meertjes in grote gebieden met land of kleine eilandjes in het midden van de oceaan. Maar nog steeds waren de beschrijvingen raak, inclusief eventuele gebouwen of constructies op de lokatie.

    De CIA, bang dat het onderzoek misschien niets voorstelde, deed zelf een aantal voorstellen voor lokaties. Eerst gaven ze ons de coördinaten van een zwaar bewaakte militaire basis. Over die basis kregen we een uitstekende beschrijving. Toen kregen we de coördinaten van een Russische onderzoek en ontwikkelingsfaciliteit. Ook hier weer een uitstekende beschrijving. Dat overtuigde iedereen, inclusief ons bij SRI. Het bleek wel dat er echts iets wezenlijks aan de hand was.
    De eerste drie jaar betaalde de CIA de rekeningen, daarna kwamen er andere fondsen van andere overheidsdiensten, weer later kwam het onder de papaplu van de DIA. In de late jaren zeventig. Leger stafchef voor inlichtingen, generaal Thompson, zag dat het toepasbaar was en wilde een intern programma met eigen RV’ers. Hij vroeg ons of we RV’ers konden trainen. We zeiden dat we wel wat tips hadden om mensen te helpen dit onder de knie te krijgen. Verschillende officieren stuurden ze langs om deel te nemen aan de trainingen. Joe McMoneagle was de eerste die deelnam.'

    Maar Ingo Swan was de eerste echte RV’er. Pat Price de tweede. Puthoff zelf heeft het nooit geprobeerd, zo was de instructie. Het project groeide en groeide, miljoenen dollars gingen er in om. Puthoff was de leider van het programma. Verschillende andere laboratoria rapporteerden aan hen. 'Wij deden vooral research, soms een operatie, maar die werden meer gedaan door de overheid, die hadden hun eigen RV’ers, zoals McMoneagle.'
    RV was voornamelijk een rechter hersenhelft-gebeuren. Patronen herkennen, Gestalts, gevoelens over een plaats waren vaak correct, maar analytische linkerhelft-dingen als namen, doelen/purposes, details en techinsche dingen waren vaak fout. 'We leerden veel in die tijd.
    Het trainingsprogramma dat we toen ontwikkelen staat nu op een site van de International RV Association (IRVA). Veel RV’ers gingen na hun werk voor de overheid er bedrijfsmatig mee verder.'

    Hij wil geen namen noemen van mensen die niet goed bezig zijn. Sommige viewers hebben claims gemaakt en voorspellingen gedaan die niet uit zijn gekomen. Ed Dames valt zeker in die categorie. Bij het Farsight Institute zijn mensen uit onvrede weggegaan omdat niet altijd de bekende protocollen werden gevolgd, die garant staan voor betere resultaten. Ingo Swann is excellent, Pat Price was excellent, McMoneagle aan de very top. Keith Harary, met spectaculaire RV in Duitsland, werkte voor SRI. Carr kent hij niet. Buchanan traint mensen, is een van de mensen van IRVA. Puthoff kent Morehouse niet. Kent wel RV’ers die klaagden dat het boek van Morehouse overdreven was. Ze hadden geen positieve opinie van hem, Puthoff heeft geen mening. Kent wel weer mensen die Morehouse’ cursus goed/helpful vonden. Morehouse kwam bij het programma nadat Puthoff al weg was (1985, sindsdien werkt Puthoff waar hij nu werkt).

    18 maanden training niet per se nodig. Tegen skeptici zei Puthoff dat ze de experimenten eens moesten nadoen: je hoofd leeg maken, iemand eropuit sturen en dan schetsen gaan maken. 'Uiteindelijk bekeken we het als een muzikale gave. De een wordt een virtuoos, de ander is toondoof, maar iedereen kan wel een liedje fluiten.' Remote Sensing zou een betere term zijn dan RV, omdat andere sensaties binnenkomen die accurater zijn dan het visuele. Er is veel fantasie, veel visuele ruis, AOL (Analytic Overlay); je zou snel kunen zeggen, een blauwe auto, bij het viewen van blauw metaal. De meeste training gaat niet zitten in het beter viewen, maar in het weten van ruis is en waar je geen aandacht aan moet besteden.

    Losse eindjes
    Heeft hij een connectie met Scientology, zoals wel eens wordt gesuggereerd? Jaren zestig. Werken bij de NSA. Werd daar polygraphed for security issuses. Vraag: Steelt u? Nee. Toch uitslag. Kwam door pokerspel van zijn ouders; hij zat als vierjarig kind onder tafel en stak gevallen pennies in zijn zak. 'Ik merkte opgeluchtheid toen ik het vertelde (aan de polygraaf-testers).' Jaren later las hij over Scientology dat ze ook polygraph deden en dat je daarbij heel opgelucht kan raken, relieving childhood trauma. Dus hij ging eens kijken. Deed wat cursussen enzo, auditing. Vond de organisatie iets te autoritair. Ook een paar te maffe ethische issues toentertijd mbt de organisatie. He got out. 2/3 jaar. Na graduating from college. Sommige technieken zijn waardevol. Ik brak met ze en ze beschouwden mij als vijand. Ik ben een beetje een A-type persoonlijkheid, dus ik vloog door de cursussen heen. Hield zich niet bezig met exteriorization. Was hoger dan het niveau waarop hij terecht kwam.
    Deel van de procedure is: stoppen als je een out of body sensatie krijgt. Het interferes. RV is meer detached clair voyance. Geen band tussen Scientology en RV. Weet niet waar Dames de term anchor points vandaan haalt, waren geen onderdeel van de training. Swann geen connectie Scientology. RV-proeven van vroeger hebben geen connectie met Mind Control. Geen mind to mind stuff, geen telepathy. Geen hypnose. Gewoon aan een tafel schetsen maken, bandjes inspreken, sigaar bij de hand. Geen Ganzfeldtechniek. Geen Mind Control types tegen gekomen, nooit door ze benaderd. MKULTRA was jaren eerder.
    Doet zelf geen RV. Soms helpen vrienden hem met RV in zijn werk. Eens, toen hij geld aan het inzamelen was voor een school, viel een van de sponsors uit. ‘Toen heb ik een groepje RV’ers verzameld om voor een korte periode te duiken in de silver futures market. We haalden in dertig dagen $26.000 op.’ Ook handig voor u? Puthoff: Toch niet gedaan…

    DaanSpeak
    Meld je aan via email voor de gratis mailing list.