16mei05 - Email dit artikel.
This article is also available in English.
De voorspellingen van de Maya's over onze nabije toekomst worden vanuit allerlei verschillende disciplines bevestigd en aangevuld. In dit deel van onze serie over het unieke jaar 2012 laten we de verbanden zien. Oude beschavingen, de bijbel, bepaalde software en de actualiteit, allemaal geven ze de Maya's gelijk.

Maar laten we eerst even wat helderheid scheppen over het kernachtige punt van het jaartal 2012. Een lezer van DaanSpeak wees ons op een zin uit het vorige deel van deze serie waarin staat dat op 2012 een kosmisch kruis wordt gevormd doordat 'ons zonnestelsel dan op één lijn [komt] te staan met Hunab K'u, het centrum van de Melkweg, de plaats die de Maya's de kosmische baarmoeder noemen'. De lezer zegt het nog eens te hebben nagerekend en hij komt niet uit op 2012, maar op 1998.
Maya-expert John Major Jenkins heeft het allemaal al eens uitgezocht voor zijn inmiddels klassieker Maya Cosmogenesis 2012 (vertaald als Het einde van de Mayakalender 2012) en schrijft DaanSpeak dat de periode waarin de kruispuntgebeurtenis plaatsvindt, begint in 1980 en eindigt in 2016. Het jaartal 1998 is daarmee het middelpunt van die periode; van 2012 valt op deze manier alleen nog te zeggen dat het binnen de periode 1980-2016 valt. Het klopt dus nog allemaal wel, maar het is dus niet zo dat 2012 het stralende middelpunt is van de periode. Waarom dan toch zo specifiek gekozen voor december 2012? Het antwoord is dat de Maya's iets anders dan het midden van die periode belangrijker vonden: 'The ancient Maya intended their 2012 end date to target the alignment of solstice sun and the Milky Way galaxy', schrijft Jenkins aan DaanSpeak. 'Ultimately, the Maya envisioned the alignment to occur in 2012 as a union of the Cosmic Mother (the Milky Way) with First Father (the December solstice sun)', schrijft Jenkins. Hij schrijft verder: '[...] the rare alignment of the December solstice sun with the Galactic Center [is] the reason why the Maya chose to end their 13-baktun calendar on December 21, 2012.' Lees over de ontdekking door Jenkins hiervan in het intro bij zijn boek Maya Cosmogenesis 2012. (Het Engelse woord solstice komt van solstitium, wat zonnewende betekent. Het beschrijft het meest noordelijke of zuidelijke punt dat de zon ieder jaar bereikt).

Het jaar 2012 verbindt een tijdstip aan het begrip 'eind der tijden'
Het op één lijn komen met het centrum van de Melkweg, ofwel deze 'galactic alignment [,] is a core idea in many of the world's spiritual traditions—especially Mithraism, the Vedic Yuga doctrine, and Neoplatonic philosophy, all the way up to William Blake', schrijft Jenkins in zijn boeken Galactic Alignment en Pyramid of Fire. In zijn boek Galactic Alignment onderzoekt Jenkins 'the ideas of the Traditionalist school, in particular the writings of esteemed scholar Ananda Coomaraswamy and symbolist philosopher René Guénon. These writers pioneered the resurrection of the Primordial Tradition, or Perennial Philosophy, and a major idea in this school is that the current cycle of history is ending amid a proliferation of inverted spiritual values and rampant materialism-we are approaching the end of Kali Yuga. In the Vedic doctrine of World Ages, Kali Yuga is the final age, the age of greatest spiritual darkness, and its end signals the shift to a new World Age. Clarifying some undeveloped areas within Traditionalist thought, and drawing from the insights of various Vedic commentators, I identify the galactic alignment of era 2012 as the key to the timing of this transition, anchoring the Vedic yuga doctrine to a real astronomical event.'
Velen -denk ook aan de profeet Johannes in het laatste bijbelboek- hebben het eind der tijden (en vanwege het cyclische karakter van de tijd dus het begin van nieuwe tijden) zien aankomen, maar er was eerder nog geen datum op geplakt. Het woord datum is in dezen een relatief begrip, zoals we in het vorige deel van deze serie hebben verklaard. Maar ergens is altijd een nulpunt te vinden, iedere volwassene bijvoorbeeld is op de honderdste millimeter nauwkeurig één meter groot geweest; er is kortom altijd een grens, ook al gaat het in dit geval over periodes van tienduizenden jaren. Voor de overgangsperiode van de oude naar de nieuwe tijd is door de Maya's de grens bepaald en later teruggevonden door Jenkins: 21 december 2012.

Software komt tot dezelfde conclusie: 2012 is eind/begin der tijden
De beroemde psychonaut, wijlen Terence McKenna, maakte gebruik van een speciaal ontwikkeld softwareprogramma [Zip] getiteld Timewave Zero. 'The software takes these theories and discoveries concerning the I Ching and creates time maps based upon them.' In het programma golft een lijn door de tijden (zie hier links afgebeeld - video met uitleg door McKenna). Hoe dichter bij de nullijn hoe groter de kans op vernieuwingen is. De plek waar de hoogste meting wordt gedaan, wordt aangeduid met het getal nul: 'The end date is the point of maximized novelty in the system and is the only point in the entire wave that has a quantified value of zero', schrijft McKenna.

Het nulmoment dat McKenna berekende is 21 december 2012. 'We arrived at this particular end date without knowledge of the Mayan Calendar [...]'. De lijn lag al wat langer tegen de nullijn (voor de periode van de laatste 1500 jaar), maar raakte op die datum pas echt de basislijn. 'We are on the brink of possibilities that will make us literally unrecognizable to ourselves and those possibilities will be realized, not in the next thousand years but in the next 20 years because the acceleration of invention and novelty and information transfer is at this point so rapid', schrijft hij in een ongedateert artikel, maar in ieder geval vóór 3 april 2000, toen hij stierf. De door hem ontwikkelde achterliggende theorie noemde hij de Novelty Theory.

De tijd is een fractaal
De grote lijnen die McKenna over duizenden jaren zag verschijnen, kwam hij in het klein ook weer tegen waardoor hij ontdekte dat tijd een fractaalmatige structuur heeft. Bij een fractaal is een deel van het geheel als het geheel. (Bekijk deze animaties om beter te begrijpen wat fractalen zijn). Deze ontdekte structuur sluit aan bij de voorspellende gaven van de Maya's. Die hadden namelijk ontdekt dat de tijd zich herhaalt, cyclisch is. Ze gaven verschillende tijdsperioden verschillende waarden mee. Sommige dagen waren bijvoorbeeld goeie dagen, andere dagen of bijvoorbeeld perioden van twintig jaar, waren minder gunstig. 'Because Mayan time was cyclical, effects were thought to eventually, and potentially, repeat themselves. So you have all these various cycles that fit together. [...] By looking at the calendar, the Mayan could not only see what day it was, or year, but also what 20 year period it was in relation to. They could also see what was to come', schrijft B. J. Moyer van Mesa Community College. Op deze wijze hebben de Maya's ook hun eigen ondergang vantevoren zien aankomen. 'Knowledge of fractality in the past attests beyond speculation that this [onze huidige] civilization is one out of many and it will expire, just as its predecessors did, on a due date', schrijft Daniel Srsa, auteur van het Prophet's Manual, een boek vol ingewikkelde berekeningen die moeten bewijzen dat de tijd een fractaal is en dat 2012 het jaar is waarop alle voorspellingen van alle oude beschavingen hun hoogtepunt zullen vinden.
Srsa -een Kroaat die het Engels niet vlekkeloos beheerst- schrijft: '[The] Glue that knits all theories and all prophecies into one is [the] fractal interpretation of reality. Fractality incorporates relativity with quantum principles into one interpretation and more - [...] Fractal supersymmetry of space/time is [the] double helix curvature - it is [the] theory of everything (physical and spiritual) that gives ONE meaning not only to partial physical theories but also reveals spiritual truth inherent in prophecies and ancient texts and monuments of Mayan, Biblical, Egyptian, Sumerian, Vedic, Chinese and other origins because they are only different derivates of ONE reality.'

Calleman:
Versnelling tijd is onderdeel van schepping/evolutie
Maya-auteurs Dr. Calleman en Ian Xel Lungold schrijven over hun gezamenlijke ontdekking van het 'Schedule of Creation' waarvan de tijd als fractaal een onderdeel is: 'You have heard that history repeats itself. This is now proven fact. There is a repeating pattern to all of Creation. Quantum physics has proven this over and over in the organization of matter. There is a pattern of intentions and events as well. We, or rather Consciousness, have been down this same road 7 times before over the last 16 billion years.' Ook menen Calleman en Lungold een versnelling in de tijd waar te nemen: 'Each of these cycles of Creation runs 20 times faster than the last one. The same amount of Creation is paced 20 times tighter. This is why time seems to be going so fast. It is not "time" but Creation itself that is accelerating. There are scheduled impulses on the part of Creation that are affecting global events today and during the next 9 [...] years until the Mayan calendar ends near 2012'. En inmiddels is het 2005 en duurt het nog maar 7 jaar tot 2012.

Calleman:
Dezelfde hoeveelheid gebeurtenissen in steeds minder tijd
Dr. Calleman: 'The actual pattern of Creation described by the Mayan calendar looks like a pyramid which consists of 9 levels or cycles', die ieder zijn onderverdeeld in 13 cycli van gelijke duur, schrijft Calleman. 'The Sumerian, and Mesopotamians wrote this same pattern in clay tablets as their understanding of Creation. The Ancient Vedic texts, that are the basis of Buddhism, Hinduism, Sufism and Taoism have the same understanding of 9 levels with 13 sections each', schrijft Calleman elders. Volgens hem duurt ieder volgende niveau op weg naar de top twintig maal zo kort. Ook al wordt de duur per cyclus korter, het aantal belangrijke gebeurtenissen blijft gelijk, 'the same amount of change or evolution'. Ontwikkelingen op het onderste niveau duren (20 x) miljarden jaren en de cycli vlak voor 2012 duren slechts (20 x) twintig dagen. De getallen twintig en dertien staan centraal in de Maya-berekeningen.

Calleman zit op het goede spoor, maar kan niet goed rekenen
De dertien cycli per niveau worden aangeduid met Dagen en Nachten. De eerst cyclus is de Eerste Dag, de tweede cyclus is de Eerste Nacht, de derde cyclus is de Tweede Dag, en zo verder tot aan dertien. De tijd waarin we nu leven heeft dertien cycli van 360 dagen, dat maakt dat het jaar 2005 de Vierde Dag is. Doorrekenend kom je dan uit op 2011 als het einde van de Zevende Dag. En omdat de tijd fractaal is, vind je de globale gebeurtenissen in deze perioden ook weer terug in de eerdere niveau's. Dus bijvoorbeeld de Vijfde Nacht op het achtste niveau (het niveau waarop wij nu zitten, dus het op één na laatste niveau) komt overeen met de Vijfde Nacht op het tweede niveau. Calleman is trouwens een buitenbeentje met zijn mening dat de einddatum niet 2012 is maar 2011. Hij ligt hierover in de clinch met John Major Jenkins, maar erg interessant is die discussie over dat ene jaar in een overgangsfase van 1980 tot 2016 natuurlijk niet. 'I sincerely wish there was more attention being given to the primary sources on understanding 2012: the Maya Creation Myth, the monuments of Izapa, and the Mayan traditions which encode the end-date alignment (the sacred ballgame and king accessions, for example)', schrijft Jenkins aan DaanSpeak over het verschil van inzicht met Calleman.
DaanSpeak is zelf eens gaan rekenen met de getallen van Calleman, en kwam al snel tot de conclusie dat het niet helemaal klopt. We hebben hem ermee geconfronteerd, maar hij zei ons niet te begrijpen en vervolgens reageerde hij niet meer op onze emails; in een discussie met John Major Jenkins zei Calleman ook eenzijdig de correspondentie op. De Nederlandse Mayaspecialist Peter Toonen schrijft aan DaanSpeak over Calleman: 'Ik vind zijn hypothese van versnellingen heel boeiend. Maar heb ook grote vraagtekens. Er zitten sowieso fouten in, zoals de aanname dat Homo Sapiens al twee miljoen jaar oud is (moet zijn bijna 200.000 jaar). Maar ook het volgende: aangenomen wordt algemeen dat het heelal 13,5 miljard jaar oud is, dus GEEN 16 miljard. Maar nou komt het: ons zonnestelsel is vrij 'jong', slechts 4 miljard jaar. En de eencelligen waar hij het over heeft, komen pas op Aarde zo´n 600 miljoen jaar later. En zo kun je van hieruit nog even doorgaan... Dus uiteindelijk is het idee an sich prachtig, maar van de uitwerking klopt niet veel.'

De tijd neemt in snelheid toe
Rekenfouten of niet, dat de tijd steeds sneller gaat, is voor iedereen merkbaar. Ook de wetenschap heeft zich erover gebogen: 'Perceptions and experience of time-space compression and acceleration: the shaping of leaders' identities, is de titel van een interessant document van Dr. Sharon Turnbull van de universiteit van Lancaster waarin zij allerlei wetenschappelijke literatuur heeft doorgenomen die het fenomeen van de in snelheid toenemende tijd behandelt. Maar je kunt ook gewoon om je heen kijken; voorbeelden te over van het feit dat de tijd zich versneld. Denk aan de waargebeurd scène van een man van 90 jaar die z'n email afsluit nadat hij een zelfgemaakte digitale foto heeft verstuurd, naar het lichtknopje loopt en opkijkt naar een foto waarop hij als achtjarig jochie naast de T-Ford staat van zijn vader. Wàt een afstand heeft die man afgelegd in zijn leven: het einde voelend van de Eerste Wereldoorlog, het meemaken van WOII, de naoorlogse opbouw, de jaren zestig tot aan zijn 3gigabyte-computer, die weer verband houdt met de Wet van Moore, die zegt dat computerkracht iedere achttien maanden verdubbelt, een wet die het al veertig jaar volhoudt. Of dit citaat uit het Belgische tijdschrift HUMO (#3344; 051004): 'Welke verpleegster heeft nog tijd voor haar patiënten? Of neem de recente discussie over de postbodes; al hun stappen worden tegenwoordig gechronometreerd. Een waar vind je nog een buurtwinkel waar de klanten wat blijven kletsen? Wetenschappers vergelijken dat soort geroddel met het vlooien bij apen: het is een manier om contact te houden, we hebben het nódig. Maar dat gaat verloren in de ratrace die ons al in de schoolbanken wordt opgedrongen', aldus Jef Vermassen naar aanleiding van zijn boek Moordenaars en hun motieven.

Actualiteit toont versnelling tijd en afbraak oude periode
Ontwikkelingen gaan steeds sneller en de extremiteiten nemen toe. Oude systemen brokkelen in rap tempo af en tegelijk lijken hun protagonisten het in hun drang dit te voorkomen, alleen maar erger te maken. De manier waarop volksvertegenwoordiger Bush de economie de grond indrijft, oogt volkomen tegengesteld aan zijn vertegenwoordiging van het bedrijfsleven. Hoe het ook zij, de extremiteiten zullen waarschijnlijk inderdaad toenemen, een soort omgekeerde emancipatiegolf. Nu is niet de opbouw het doel, maar de afbraak. Perioden van emancipatie werden in het verleden vaak ingeluid met extremiteiten, het zou kunnen dat dat systeem hier ook zo werkt, maar hier breekt de extremist zijn eigen ideaal af. Fundamentalisten en extremisten als Bush en 'de terroristen' voeden elkaar, leven van elkaar en gaan aan hun eigen extremiteiten tenonder.
Het oude systeem gaat aan zijn eigen extreme onhoudbaarheid onherroepelijk tenonder. Dat is niet erg, het is mooi geweest, het is tot het uiterste doorgevoerd en nu is het tijd voor iets anders. We hebben geleerd van onze fouten, het was leerzaam, maar nu is het klaar. De vervuilende energieleverancier olie, het icoon van de oude tijd, loopt in de vorm van piek-olie zijn ondergang tegemoed, het Nederlandse politieke systeem ziet zijn failliet in de schandalen van de HSL- en Betuwelijn, de nooit gebruikte containerterminal in Amsterdam en de steeds duurder wordende metrolijn in Amsterdam, om maar wat te noemen. Het kabinet BushBlairBalkenende drijft de verworven burgervrijheden in naam van diezelfde vrijheid steeds verder in het nauw. De Amerikaanse politiek ziet zijn failliet in de corruptie en het onbetrouwbare stemsysteem. Intussen struikelen we over het ene na het andere schandaal in het bedrijfsleven: Enron, Shell, Andersen, Worldcom, de leugens van de farmaceutische industrie en uiteindelijk de steeds dieper vallende dollar. Milieuproblemen nemen hand over hand toe, het overgewicht in het Noorden is evenredig aan het ondergewicht in het Zuiden, de welvaart op de wereld is enorm, maar wordt niet eerlijk verdeeld. Het is slechts een willekeurige greep, maar het maakt duidelijk dat de steunpilaren van de oude tijd het lijken te begeven en de vraag is hoe wijs het is te investeren in zaken die hiervoor symbool staan, zoals auto's, pensioenfondsen, carrières of de beurzen. Misschien is het wijzer te investeren in de toekomst en in het zo goed mogelijk overleven van de turbulente fase er naartoe.

McKenna:
Versnelde tijd culmineert in versnelde menselijke ontwikkeling
Terence McKenna lijkt hierop aan te sluiten als hij schrijft: 'It seems more likely to me that all this complexity is better directed toward the end of the cycle when, after billions of years of evolution, everything finally comes together. Alfred North Whitehead proposed this same idea. He said that history grows toward what he called a "nexus of completion." And these nexuses of completion themselves grow together into what he called the "concrescence." A concrescence exerts a kind of attraction, which can be thought of as the temporal equivalent of gravity, except all objects in the universe are drawn toward it through time, not space.' McKenna ziet het voor zich in de metafoor van de geboorte. De bijbel denkt met hem mee als het de laatste dagen van de eindtijd benoemt als de tijd van de barensweeën. Vergeet niet dat bij het baren van een kind op het laatst ook een versnelling plaatsvindt: een lange aanloop, een turbulent hoogtepunt, een versnelling, met als resultaat het prachtige nieuwe leven...
Op het laatste moment van de versnelling van onze tijd, die zijn hoogtepunt bereikt op het door McKenna berekende tijdstip van '11:18 am, Greenwich Mean Time, December 21, 2012 AD' zal volgens hem ook de mens een versnelde ontwikkeling doormaken, een 'revelation of the interspecies' mind. In human beings, it is approached through the non-metabolizing neural DNA scattered through the body, and for humans it becomes apparent as a higher cortical phenomenon, as an experience, and as a confrontation with the Jungian "collective unconscious." This revelation and its integration into the field of shared experience is a process of transformation of the previously limited ego. The many magnitudes of duration in which the levels of the modular hierarchy of waves can be supposed to be operable exceed, at both ends of the scale, any physical processes known to occur.'

Russell:
Versnelling tijd is onderdeel schepping/evolutie
Nog iemand die een versnelling in de tijd ziet waarbij de mensheid in de laatste fase op een hoger plan terecht kan komen, is auteur Peter Russell. 'Russell studied with Stephen Hawking at Cambridge University, England, from where he has degrees in physics, psychology and computer science. In this highly-acclaimed work [gepubliceerd in 1998, zie volgende alinea], he offers a gripping account of the ever-increasing pace of change from the origins of life on this planet to the present day. He shows that this acceleration is not just a twentieth century phenomenon; it is a pattern intrinsic to evolution itself. He arrives at the startling conclusion that the pace of life is set to continue accelerating until ultimately it reaches a time of unimaginably rapid change. Mathematicians call this a “singularity”, a point where the growth curve becomes so steep it is effectively vertical. Moreover, this point is not set thousands of years ahead, but sometime early in the next century'.

Mensheid op cruciaal moment in transformatieproces
Wat interessant is aan de inhoudsopgave van Russells online boek Waking Up in Time - Finding Inner Peace in Times of Accelerating Change, is dat het bekende patronen laat zien: een situatie die versneld, een crisis, een transformatie, het achterlaten van het oude en het ontwaken op een hoger plan. Dit doet ons denken aan het levensverhaal van Jezus Christus, een verhaal dat moet worden gezien als een metafoor voor hoe je je eigen leven kunt vormgeven (zie deze DaanSpeak). Maar misschien is dit verhaal ook toepasbaar in een groter perspectief, namelijk dat van de ontwikkeling van de mensheid op aarde. Zo bekeken zitten we nu duidelijk in de fase van de crisis; reden temeer waarom we zo blij moeten zijn met het kabinet BushBlairBalkenende. Zonder hen geen crisis (in Jezustermen: geen scène in de tuin van Gethsemané waar Jezus aan God vraagt of 'deze drinkbeker' aan hem voorbij mag gaan), zonder hen geen volgende fasen zoals transformatie, het achterlaten van het oude en ontwaken op een hoger plan.

Russell in het eerste hoofdstuk: 'Looking back over history it is clear that acceleration is not just a twentieth-century phenomenon. Change occurs much faster today than it did a thousand years ago - medieval architecture and agriculture, for instance, varied very little over the period of a century. But even then change occurred much faster than it did in prehistoric times - Stone Age tools remained unchanged for thousands of years. This gathering of pace is not confined to humanity; it is a pattern that stretches back through the history of life on Earth. [...] The timescales involved are getting shorter and shorter; from billions of years, to millions, to thousands, to centuries, and now to mere decades. Before very much longer it comes to an end. If you plot out the curve of this sort of acceleration you find that the curve soon approaches the vertical. In other words, the rate of change tends towards the infinitely rapid. Mathematicians call such a point a “singularity”; the equations break down and cease to have any useful meaning.' Dit is precies wat McKenna met zijn Novelty Theory in zijn hierboven getoonde grafiek laat zien.
Met singulariteit bedoelt Russell een opeenstapeling van ontwikkelingen die zover vorderen dat een hoogtepunt wordt bereikt. Hij neemt de computer als voorbeeld van dit fenomeen: computerkracht verdubbelt per achttien maanden, maar als je die lijn doortrekt, zit je volgens hem in 2030 op het niveau van een computercapaciteit vergelijkbaar met een menselijk brein en kun je het vanaf dan beter aan computers overlaten om computers te verbeteren. Met als gevolg dat de periode van achttien maanden steeds halveert tot aan weken, dagen, uren en minuten waarna singulariteit wordt bereikt. Maar: 'Once it takes hold inner development is likely to progress even more rapidly than technological development. We could arrive at a spiritual singularity -- a moment of unimaginably rapid inner awakening -- before we reached any technological singularity.'

Russell:
Bereiken nulpunt gebeurt vóór 2050
Russell meent dat de laatste fase in aanloop naar het bereiken van het nulpunt, de singulariteit, het bereiken is door de mensheid van een spirituele ontwikkeling. Hij schat samen met andere onderzoekers dat het nulpunt wordt bereikt vóór het jaar 2050, 'assuming, that is, that we do not in the meantime turn the planet into a nuclear wasteland, accidentally create a plague that destroys us all, or decimate the ozone layer to such an extent that the land becomes uninhabitable.' 'If we do survive these challenging times and move on in our evolution, then it seems more than probable that the pace of change will continue to quicken, and any predictions we may make are likely to materialize far faster than we anticipate. The implications of such sustained acceleration are quite staggering', schrijft Russell in het hoofdstuk Compression - The Collapse of Time.

Over de spirituele ontwikkeling van de mensheid in de laatste fase op weg naar het nulpunt schrijft Russell verder: 'I believe the next major transition will be the transition to what we might call the Consciousness Age -- a period when the exploration and development of the human mind will become our major focus. There are two principal reasons for believing this. First, this is the direction in which our current crises are pushing us. As I have already discussed, if we are to survive the critical times we are now passing through, it is essential that we undergo a profound shift in values, and awaken to our inner truths and full spiritual potential. [...] Second, inner awakening offers us what we really want. Beneath all our searching, we are looking for an inner well-being -- peace of mind, joy, happiness, satisfaction, or however else you might identify it. All our material progress is, in one way or another, aimed at fulfilling that inner quest.'

Iedereen die nu leeft, bevindt zich in het laatste vakje van de laatste balk van de Maya-kalender die de 'lange telling' weergeeft. Daarmee zitten we in het eind der tijden, maar ook vlak aan het begin van weer een nieuw tijdperk. We leven in de spannendste periode van de mensheid-tot-nu-toe.

Jenkins:
Op 21 december 2012 staat de ziel van de Melkweg op één lijn met planeet aarde
Het kalendersysteem van de Maya's schijn je ook voor je persoonlijke toekomst te kunnen gebruiken, schrijven Kees Visser en Barbara Roth in tijdschrift Bres. Volgens hen kun je ermee je levensdoel ontdekken en er achter komen waar nog blokkades zitten. 'Je hoeft je niet meer overgeleverd te voelen aan datgene wat er met je gebeurt, maar je kunt je eigen leven inrichten met behulp van de energetische informatie die iedere 260 dagen in een bepaalde vorm op je afkomt.' Mayaloog John Major Jenkins ziet dit principe ook andersom werken. In een radio-interview (RM) zegt hij: 'The key principle with that is the 'As above, so below principle' or the 'micro-cosm relefects the micro-cosm'. Because when you can journey into your own deep self, the idea is with the reflections between the micro-cosm en the macro-cosm, that you can come to an understanding about the universe at large. [...] That deep self, the deepest part, the deepest nucleus of ourselves, is also the deepest nucleus of the universe at large. [...] It's similar to the Hindu, Bhudist idea. In Hindu cosmology, the personal individual soul, the Atman, is equivalent to the soul of the universe, the Brahman.' Eens in de 26.000 jaar -nu dus in 2012- komt die ziel van het universum, de kern van de Melkweg, op één lijn te staan met de zon, de kern van ons zonnestelsel, en met onze planeet aarde. Dus de kern van ons kleine deel van het universum (micro-kosmos), staat dan in directe verbinding met wat de Maya's de kosmische baarmoeder noemden (macro-kosmos).

McKenna:
Heelal dijt niet uit, maar wordt getrokken naar nulpunt
Over macro-kosmos gesproken, de eerder genoemde Terence McKenna kwam tijdens zijn research tot de ontdekking dat het heelal geen explosief karakter heeft, geen Big Bang die maar uitdijt en uitdijt. In plaats van een duwende beweging, ziet McKenna een trekkende beweging. Hij schrijft: 'The universe is not being pushed from behind. The universe is being pulled from the future toward a goal that is as inevitable as a marble reaching the bottom of a bowl when you release it up near the rim. If you do that, you know the marble will role down the side of the bowl;down, down, down;until eventually it comes to rest at the lowest energy state, which is the bottom of the bowl. That's precisely my model of human history. I'm suggesting that the universe is pulled toward a complex attractor that exists ahead of us in time, and that our ever-accelerating speed through the phenomenal world of connectivity and novelty is based on the fact that we are now very, very close to the attractor.'


DaanSpeak
Meld je aan via email voor de gratis mailing list.