Dit artikel is deel van de DaanSpeak-serie Zoals jullie weten, is DaanSpeak
al langer geïnteresseerd in het fenomeen van de CIA als drugsimporteur.
Verschillende van die importmedewerkers (voormalig CIA-agenten) hebben we
gesproken en hun namen toegevoegd aan een lijst van boekenschrijvers, professors
en andere ex-CIA-agenten die we al hebben gesproken of nog willen spreken.
We hebben zelfs voor een documentaire een interview opgenomen met een van
de ex-agenten, te weten een voormalig CIA-piloot die ons in het eens kloppende
hart van CIA-drugsindustrie (het vliegveld van Mena,
Arkansas) de details uit de doeken deed. 'Hoe Wall Street de CIA in de armen sluit 10sept01
Op Wall Street is het nooit een geheim geweest: Wall Streets grootste troef, de CIA, heeft in het Financial District een tweede thuis. De controle bewaren over het geld dat in de drugshandel omgaat - en bij uitbreiding over Wall Street - is voor de CIA namelijk van kapitaal belang. Om de drugsprijzen hoog en de toevoer in stand te houden, durft de Amerikaanse inlichtingendienst zelfs een oorlog ontketenen, zoals momenteel in Colombia. Overigens is de volksverhuizing die zo’n oorlog veroorzaakt ook meegenomen: vluchtelingen zijn goedkope arbeidskrachten, en in Colombia betekent hun vlucht het vrijkomen van gebieden waaronder enorme oliereserves zitten. Richard Grasso, de voorzitter van de New York Stock Exchange, de grootste Amerikaanse beurs, reisde in juni 1999 naar Colombia en vroeg de FARC-rebellen (Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia) of ze hun drugswinsten niet wilden investeren op Wall Street. Ze bedankten feestelijk. Twee jaar later staan we aan de vooravond van een gewapende oorlog. Een naïeveling zou zeggen: "Wall Street werkt voor de CIA." Iemand die zijn wereld kent, zegt: "Neen, de CIA werkt voor Wall Street." Mijn visie is dat de CIA gewoon deel uitmaakt van Wall Street. Drugsgeld vindt zijn weg naar de beurs, omdat je 500 à 600 miljard dollar niet zomaar in een matras verstopt. Iets te bobbelig om op te slapen. Beurzen ontvangen drugsgeld met open armen, want die dollars zijn de olie die de hele machine smeert. Drugsbaronnen zijn daar wat blij mee. Ze weten dat je geld moet verstoppen waar er al veel zit. En het grote geld, dat vind je in grote ondernemingen, banken en nationale banken - de Federal Reserve in de VS of de Europese Centrale Bank in Europa. Want in Europa gebeurt net hetzelfde als in de VS, alleen op kleinere schaal. En de CIA zorgt dat ze in alle stilte op de juiste plaatsen is om de geldstromen in de hele wereld te controleren. Ze deden het in Rusland, en ze doen het vandaag in Europa. De zeven adjunct-directeurs die sinds de oprichting van de CIA in 1947 aantraden, kwamen stuk voor stuk uit de hoogste juridische en financiële kringen van New York. Van bij het begin. De National Security Act van 1947, de wet waaronder de CIA opgericht werd, was van de hand van wijlen Clark Clifford. Clifford was jurist en bankier op Wall Street en in 1980 bracht hij, als topman van First American Bankshares, de Bank of Credit and Commerce International (BCCI) naar de VS. BCCI, een Pakistaanse bank, ging in 1992 overkop nadat bleek dat de instelling voor miljarden drugsgeld had witgewassen en dat ze geheime operaties in de hele wereld financierde. Clifford tekende de blauwdruk van de CIA voor John Foster en Allen Dulles. Foster was minister onder president Dwight Eisenhower. Dulles was een topman bij de voorganger van de CIA, het Office for Strategic Services (OSS). Allen Dulles werd later onder Eisenhower en John F. Kennedy benoemd tot CIA-directeur. Hij bracht de Tweede Wereldoorlog in Zwitserland door en speelde na de oorlog een cruciale rol bij het beveiligen van Nazi-rijkdom (en spionnen) in naam van de VS. Zowel Foster als Dulles werkten voor een van Wall Streets meest invloedrijke advocatenbureaus: Sullivan & Cromwell. Tot op vandaag heeft dat kantoor enkele van Amerika’s grootste multinationals als cliënt. William Casey, die de CIA leidde onder Ronald Reagan, was ook al een Wall Street-advocaat met een verleden bij het OSS. Onder president Richard Nixon was hij bovendien voorzitter geweest van de Securities Exchange Commission (SEC), de waakhond over alle aandelentransacties op beurzen in de VS. Casey leidde de CIA in de jaren ’80, toen het cocaïnegebruik in de VS naar de sterren schoot. En een van de huidige topmannen van de New York Stock Exchange, David Doherty, is een gepensioneerde topadvocaat van de CIA. Een paar maanden geleden benoemde president George Bush Jr. nog een nieuwe nummer drie bij de CIA. De gelukkige was "Buzzy" Krongard. En raad eens wat hij vroeger was? Jawel: investeringsbankier. In een wereld die tegen een krankzinnig tempo globaliseert, houdt drugsgeld de aardbol draaiend. En als de euro wegkwijnt nog voor hij echt gelanceerd is, komt dat omdat Wall Street zo efficiënt zijn toegang tot goedkoop kapitaal beschermd heeft, en omdat het dat goedkope kapitaal voor andere economieën afgeschermd heeft. Precies daarom zullen multinationals en grote banken alles doen om de legalisering van drugs te beletten. En daarom ook moet wie de globalisering wil tegenhouden, een tikkeltje meer aandacht besteden aan het stoppen van de heksenjacht op drugs. Michael C. Ruppert' Vandaag in het MSNBC-artikel About Cocaine and Bananas, stelt de ene George Will zich een aantal vragen die hierboven worden beantwoord. Hij pleit in het artikel voor het doorgaan met de War on Drugs, maar gaat voorbij aan de laatste zin van de column van Ruppert die zegt dat de 'multinationals en grote banken alles [zullen] doen om de legalisering van drugs te beletten'. Terwijl Will will doorgaan met de oorlog, schrijft hij terecht : 'In May
the capture off California’s coast of 13 metric tons of cocaine, the largest
seizure ever, closely followed one of eight tons. The 21 tons could have
supplied 21 million street sales. But there was no noticeable effect on the
street price of the commodity.
|
Nederlands
drugsbeleid