Dit artikel is deel van de DaanSpeak-serie
Hypocratie

Wow! Te gék, man!
Televisie, weetjewel...

24apr01
Gisteren was in het Uur van de Wolf de documentaire Grass te zien. Het ging over achtergronden van de miljardenverslindende oorlog tegen marihuana in de VS. Onder Clinton zijn volgens de documentairemakers vorig jaar drie miljoen mensen gearresteerd voor marihuanabezit. Vandaar dat die Amerikaanse kids in Amsterdam helemaal uit hun plaat gaan, terwijl wij gapend de coffeeshop voorbij fietsen.
Wàt een verhaal zeg, dat werd verteld in Grass... Te zien was de enorme invloed van totaal ongefundeerde bangmakerij door propaganda. De invloed was zo groot dat wetgevers en presidenten er niet aan ontkwamen en er uiteindelijk zelf ook nog in gingen geloven. Internettijdschrijft Salon schrijft: '[Documentairemaker] Mann [...] wants to establish that the war on  marijuana is a war of propaganda. [... 'Grass' is]  it's a finely crafted piece of counterpropaganda'. De LA Times schrijft dat de documentaire laat zien 'how easily public opinion can be manipulated by tireless zealots hoping for overreactions based on misleading information.'


Hoofdrolspeler is de compleet waanzinnige Harry J. Anslinger, het eerste hoofd van de Federal Bureau of Narcotics. Hij zat er van 1930 tot 1962 en ging als een wildeman tekeer. Salon: 'It was Anslinger's bureau that financed the early propaganda that said smokers would go insane, later suggested that they would become heroin addicts and finally made a connection between drugs and the communists in "Red China."'

Zoals te zien is in de documentaire kwam in 1944 het La Guardia Committee Report uit, 'commissioned by the mayor of New York and reporting that "the sociological, psychological, and medical ills commonly attributed to marijuana have been found to be exaggerated." Het rapport werd genegeerd.

De NRC van 16 november vorig jaar: 'No hippies were harmed in the making of this movie, vermeldt de aftiteling van Grass. De documentaire is gemaakt door voorstanders van hervorming van het Amerikaanse drugsbeleid. In diezelfde aftiteling wordt verwezen naar de website van het Lindesmith Center, de belangrijkste organisatie die in de VS aanpassing nastreeft van de draconische drugswetten. De kracht van Grass is dat de film stevig gedocumenteerd is en aan overtuigingskracht wint door alleen maar het materiaal te tonen dat de prohibitionisten vervaardigen om hun almaar meedogenlozer wordende drugsoorlog voort te zetten.'

Denk mee met de Amerikaanse overheid: Angst inboezemen door propaganda. Genereert werk voor politie en gevangenisindustrie. Houdt de bevolking onder controle, vooral de zwakkere groepen waar je een hekel aan hebt, zoals de zwarten. Geeft altijd reden (door geruchten; door het 'vinden' van bewijsmateriaal bij een verdachte) om iemand op te pakken en op te sluiten. Genereert een markt met enorm hoge prijzen. Omdat je zelf de hoogste autoriteit bent en je boven alle verdenkingen staat, kun je met gemak zelf de verboden middelen importeren en distribueren om in de behoeften van het volk -inclusief jezelf- te voorzien en intussen stinkend rijk worden.
Overdreven? Zie over drugsimporten door de CIA/Amerikaanse overheid ondermeer deze DaanSpeaks: 1, 2, 3, 4, 5
Zie ook deze DaanSpeak over verkrachtingen in Amerikaanse gevangenissen vol non-violent offenders.

Interview met de documentairemaker.
Recensie NY Times. (Login en pass: daanspeak).
De documentaire in boekvorm.
 

Grass, 2000.
[Rated] R, for drug content.
Released by Unapix Films.
Director Ron Mann.
Producer Ron Mann.
Narrator Woody Harrelson.
Screenplay Solomon Vesta.
Editor Robert Kennedy.
Music Guido Luciani.
Sound design Rosnick Mackinnon.
Art director Paul Mavrides.
Running time: 1 hour, 20 minutes.
Sphinx Productions

Just say Yes to DaanSpeak
Meld je aan voor de gratis mailing list.