Dit
artikel is deel 2 van de DaanSpeak-serie
Vragen bij de moord
op Pim Fortuyn
21jun02
Op glad ijs kun je snel een scheve schaats rijden, maar het is aan
de andere kant niet altijd even goed om maar aan de zijlijn te blijven
staan. Dus bij deze willen we je toch een paar filosofietjes aan de hand
doen die we hebben opgevangen in Café DaanSpeak. Een van die gedachten
heeft betrekking op de indruk dat Fortuyn met zijn ideeën en uitspraken
het establishment aan het opschudden was. In dat establishment moet toen
het zweet zijn uitgebroken. Maar wie was/is het establishment?
Kok? Die stapte op. De tot dan toe grootste partij, de PvdA? Die zou worden
gedecimeerd en was zich aan het voorbereiden op de oppositie. Logischerwijs
is de volgende vraag dan: Wie van het establishment is er altijd? Wie
is het vleesgeworden establishment? Wie van het establishment is de hoogste
in rang? Precies: de koningin. Heeft zij Fortuyn vermoord? Natuurlijk
niet. Wat in theorie wel zou kunnen, maar alleen onder omstandigheden
van extreme kou en flinke kans op glad ijs, is dat Beatrix tijdens een
gesprek over het knellen van haar pumps ofzo, liet vallen dat haar leven
er mooier uit zou zien zonder Fortuyn. In dat theoretische geval zou het
zomaar hebben kunnen zijn dat iemand de hint heeft opgepikt en heeft voorkomen
dat met voorkennis over een moordaanslag op Fortuyn iets werd gedaan.
Wat ook kan is dat Volkert een huurmoordenaar is om bepaalde erfenissen
veilig te stellen. Maar hé, dat zijn wat al te rare gedachten.
Politieke moorden komen in Nederland
niet voor
Theo van Gogh schrijft
op zijn site: 'Op dinsdag 14 mei 2002 zei Frits Wester in het RTL4 Nieuws
het volgende over de Commissie van der Haak, die het gebrek aan beveiliging
van Pim Fortuyn aan het onderzoeken is: "In de marge van hun onderzoek
zullen ze ook proberen een aantal complottheorieën uit te sluiten". Niet
onderzoeken, maar uitsluiten dus, als vooropgezet doel.
[...]
Het falen -als het niet erger is- van Klaas De Vries met betrekking tot
de beveiliging van Fortuyn is dermate evident, dat een ieder die zitting
neemt in een commissie die moet onderzoeken of de minister al dan niet
iets te verwijten valt, daardoor al bewijst dat hij niet integer kan zijn.
[...]
Ook het feit dat een van de grootste bestuurlijke criminelen van Nederland,
mr. R. J. Hoekstra, in de commissie van der Haak zit, bewijst dat hier
een schandelijke afdekoperatie wordt uitgevoerd. Hoekstra is namelijk
meerde malen door de Tweede Kamer op de vingers getikt, omdat hij archiefmateriaal
over de Inlichtingendienst Buitenland en over vuile zaakjes van Lubbers
en Kok bewust en volstrekt illegaal door de papiervernietiger heeft gehaald.
Hoekstra werd ook door Kok van stal gehaald, om middels een onderzoek
à la Van Kemenade de parlementaire enquête Bijlmermeer te voorkomen. Tijdens
deze enquête viel Hoekstra als een aartsleugenaar door de mand. Helaas
past het geheugen van de vaderlandse pers in een halve speldenkop. Of
zou het feit dat er geen kritiek komt op de benoeming van Hoekstra iets
te maken hebben met het feit dat dit oliemannetje van Kok lid is van het
curatorium van het perscentrum Nieuwspoort in Den Haag?
[...]
Wie in dit land ook maar suggereert dat achter de moord op Fortuyn wel
eens een politiek complot zou kunnen zitten, wordt keihard uitgelachen
en tot complotgek bestempeld. De wijd verbreide opvatting dat complotten
in dit land gewoon niet voor komen, vormt nu juist de perfecte voedingsbodem
voor samenzweringen, omdat ieder correctiemechanisme daardoor per definitie
wordt uitgesloten. Analoog daaraan vormde onze collectieve overtuiging
dat politieke moorden in Nederland niet voor komen, de perfecte omstandigheden
om er een te plegen.
Rondom de moord op Fortuyn hebben zich merkwaardige zaken
voorgedaan -ook daarover later meer- die wijzen op meerdere betrokkenen.
Toch wist justitie zo ongeveer een uur na de moord al te melden, dat Folkert
van der G. in zijn eentje opereerde. Als geen ander besef ik, dat complottheorieën
bij politieke moorden altijd de kop zullen opsteken, ook als de moordenaar
inderdaad een solistisch opererende gek was. Maar dat ontslaat ons niet
van de plicht om met een open mind en in volstrekte onafhankelijkheid
zo goed mogelijk te onderzoeken wat er nu echt gebeurd is. Maar een dergelijke
geestelijke instelling ligt boven polderniveau en lokt een vernietigende
reactie uit van alles dat kan afbreken in deze lage landen. Ook in de
groep van vijftig rechercheurs die de moord op Pim Fortuyn onderzoeken,
zal hetzelfde dodelijke mechanisme zijn werk doen.
Bijgaand treft u het artikel
van Henk Rijkers uit het Katholiek Nieuwsblad van 24 mei 2002. Wat mij
betreft verdient Henk de Pulitzer prijs voor zijn stuk.' Rijkers: 'Is
Pim Fortuyn vermoord door de BVD? Pamela Hemelrijk, columniste van ***Algemeen
Dagblad***, denkt van wel. Wie zich afvraagt wie het meeste belang heeft
bij Fortuyns dood, komt inderdaad eerder uit bij het politieke establishment
dan bij de milieubeweging. Oud-officier van Justitie Fred Teeven, nu fractieleider
van Leefbaar Nederland, meent op grond van professionele ervaring uit
te kunnen sluiten dat Volkert van der G. een dergelijke vakkundige moord
als eenling heeft beraamd. Toch houdt het Openbaar Ministerie vol dat
de verdachte geheel op eigen initiatief moet hebben gehandeld.
[...]
Pamela Hemelrijk heeft een laaiend conflict met haar krant die twee kritische
bijdragen van haar heeft geweigerd. De GPD-bladen weigerden een bijdrage
van hun gelauwerde Rusland-correspondent Wierd Duk.
[...]
Ongemerkt zijn journalisten tot het establishment gaan behoren, schrijft
[Arendo] Joustra [hoofdredacteur Elsevier]. En zij volgen domweg de officiële
agenda, waarop lange tijd geen ruimte was voor open discussie. Fortuyn
heeft die agenda opengebroken. Hij heeft daarmee allerlei machten tegen
zich in het harnas gejaagd, die zich met die agenda hadden verbonden.
Voorlopig is er nog geen enkele indicatie dat hij vermoord zou zijn in
opdracht van een of andere overheid. Het zou echter van weinig benul getuigen
die mogelijkheid bij voorbaat van de hand te wijzen, enkel en alleen omdat
een dergelijke moord nog niet eerder is gepleegd.'
'[C]olumn
[van Theo van Gogh] uitgesproken voor het programma Nachtlicht, uitgezonden
13 mei 2002: [...] De kennelijke opluchting waarmee Paars ervan uitgaat
dat de dader van de moord op Fortuyn een eenling is, zou het diepste wantrouwen
moeten veroorzaken bij de jongens en meisjes van de pers. Maar de Nederlandse
pers blinkt vooral uit in het aanschurken bij de macht, niet in machthebbers
kritisch volgen. De moordenaar had één kogel over, gewoonte die alleen
professionals zich eigen maken. Ik voorspel U dat 't hier niet om één
gek gaat, maar om een complot, hoe paranoïde dat ook klinkt.'
DaanSpeak
Meld je aan voor de gratis
mailing list.