19jun00
Een van de belangrijkste bijeenkomsten van het jaar is recentelijk gehouden. Van 1 tot en met 3 juni heeft de jaarlijkse Bilderbergconferentie plaatsgevonden: Niks van gemerkt? En je leest de krant en kijkt naar het Journaal en je wil ook nog wel eens een tijdschrift inkijken? Echt niks gezien? Het gaat wel even om de honderd belangrijkste mensen ter wereld die gedurende drie dagen hun neuzen dezelfde politieke kant hebben proberen op te krijgen. Dat je niets ervan hebt gehoord, kan kloppen. De pers verzwijgt de bijeenkomst. Ondanks het feit dat de conferentie wordt bijgewoond door bijvoorbeeld Beatrix. Dat zij aanwezig is, is niet zo vreemd, haar vader Bernhard heeft de Bilderberggroep opgericht.

De Greet-Hofmansaffaire wordt door iedere Nederlander als incidenteel dieptepunt van de Nederlandse journalistiek beschouwd. Vele boeken, geschiedenislessen en tv-programma's zijn er aan gewijd. De schànde, dat het Genootschap van Hoofdredacteuren, linea recta tegen haar opdracht in, verzweeg wat ze publiek had moeten maken... De affaire speelde in 1956. Max Pam schrijft in de NRC van vier februari j.l. over het Genootschap naar aanleiding van Maxima: '[...] Mijn derde theorie zegt dat er in de houding van de pers ten opzichte van de monarchie fundamenteel maar weinig is veranderd sinds de Greet Hofmans-affaire van 1956. Het liefst reguleert de Nederlandse pers zichzelf en laten wij de juicy details aan het buitenland over. De eerste kus zal ongetwijfeld eerst in de Italiaanse kranten staan, want daar zijn ze heel wat minder kieskeurig, en mocht er onverhoopt toch iets mis zijn met het verleden van Maxima's vader dan lezen wij dat wel in Der Spiegel.'

In 1954, twee jaar voordat Nederland dankzij der Spiegel hoorde van Hofmans was het Genootschap van Hoofdredacteuren al begonnen met het conspireren, een samenzwering die ze langer volhielden dan het onder de pet houden van hofdame Hofmans. Sterker, de samenzwering loopt tot aan de dag van vandaag. Het betreft de jaarlijkse samenscholing van de honderd belangrijkse mensen ter wereld. Iedere vaag bekende quizmaster, iedere tweederangs voetballer is goed voor liters druk-inkt en uren 'kijkplezier', maar als de elite van de elite zich ieder jaar onder zware bewaking in het geheim afzondert om achter de schermen van de democratie hun neuzen dezelfde kant op te krijgen, hoor je er niets over.

Leden van de pers zijn aanwezig, maar schrijven er niet over. Toen hij nog hoofdredacteur was van de NRC, was Ben Knapen aanwezig, net als Katherine Graham, baas van The Washington Post. En Victor Halberstadt, professor te Leiden en de man die Maxima inwijdde in de Nederlandsche Cultuur ('Nee Maxima, hier martelen wij onze dissidenten niet') is niet alleen lid, maar zelfs 'Former Honorary Secretary-General' van Bilderberg. Of het Nederlands Genootschap van Hoofdredacteuren een oekaze heeft doen uitgaan niet te schrijven over Bilderberg, weten we niet zeker. Maar het heeft er alle schijn van. Ook de Nederlandse televisie laat zich niet zien. Dat is natuurlijk niet één grote samenzwering van gekonkel, maar deels ook een samenzwering van stupiditeit door de mensen op wie wij vertrouwen voor onze nieuwsvoorziening. De enige echte Nederlandse dissident in dit verhaal is een krant die alleen in de marge van het veld mag voetballen, de Groene Amsterdammer. Die schreef op 18 juni 1997:

'Het informele karakter van de [Bilderberg] conferentie doet veronderstellen dat het hier om niet meer dan een 'handen-schudden-en-lang-niet-gezienfeest' gaat. Maar liet kamerlid Theo Hendriks (voorheen van de ouderenpartij AOV, nu voorzitter van zijn eenpersoonsfractie) vertrouwt het niet. Daarom wilde hij de regering dwingen de Kamer zo spoedig mogelijk een verslag van de Bilderbergconferentie te doen toekomen. Dinsdag 10 juni liep de parlementariër naar de interruptiemicrofoon voor een historische daad: voor het eerst werd Bilderberg ter sprake gebracht in het parlement. Hendriks was nog niet uitgesproken of VVD'er Weisglas had de parlementaire slagboom al met een klap neergeklapt:

'De VVD-fractie heeft er geen behoefte aan een verslag te ontvangen van deze zeer informele bijeenkomst.' In de Kamer was het na de woorden van Weisglas even stil, maar toen, op geheimzinnig commando, schaarden de andere fracties zich als schapen achter de VVD. PvdA, D66, GPV en CDA lieten eensgezind weten het verzoek van Hendriks niet te steunen. D66-vertegenwoordiger Gerrit Ybema liet zelfs weten dat er absoluut geen relatie zou kunnen bestaan tussen Bilderberg en het beleid van het kabinet.

Dat is merkwaardig, want in het verleden zijn er toch aanwijzingen geweest die het tegendeel doen geloven. Vanaf Bilderberg werd begin jaren zeventig besloten tot de autoloze zondag, terwijl in Rotterdam schepen vol olie aan de kade lagen. Maar ook de woorden van Clinton voorafgaand aan de Bilderbergconferentie van 1992 - en de daden van Kok nadien - bewijzen dat Bilderberg op zijn minst een supranationale Rotary betreft. Clinton pleitte voor nauwere handen met Vietnam en Kok reisde niet veel later af met een handelsdelegatie. Naar buiten gesijpeld is ook de ruzie die op de Bilderbergconferentie is ontstaan over wel of niet ingrijpen in het door oorlog verscheurde Joegoslavië. Trouwens, als het maar een onschuldig feestje betreft, waarom had prins Bernhard, indertijd de grote gangmaker van Bilderberg, dan de steun van de CIA nodig bij de oprichting ervan?

Dat spookte allemaal door het hoofd van Hendriks toen hij het in de Tweede Kamer waagde nogmaals te reageren: 'Leden van onze regering nemen deel aan deze uiterst belangrijke economische conferentie. Het is aan de Kamer invloed uit te oefenen, ja, zelfs het beleid van de regering nader ter discussie te stellen. Ik herinner aan de conferentie van Amsterdam. Wij vragen ook vooraf inzage in het ontwerpverdrag. Dat is onlosmakelijk verbonden niet de Bilderberggroep.' Maar kamervoorzitter Bukman wuifde al: 'Uw verzoek is reeds afgewezen door een grote meerder van de kamer.
[De onderstreping kwam van DaanSpeak.]'

DaanSpeak
Meld je aan via email voor de gratis mailing list.