06jul04 - Email dit artikel.
This article is also available in English.
Het Engels uit de oorspronkelijke tekst van dit artikel is vertaald door Martin Koeman
De schreeuwende koppen van de laatste tijd over de problemen bij Shell getuigen van een veel groter en donkerder realiteit dan de 'structurele neergang' van een bedrijf. Deze realiteit is samen te vatten in de woorden Peak Oil. Peak Oil is het moment dat een olieveld of de wereldwijde olieproductie zijn hoogste punt bereikt, waarna de voorraad olie steeds moeilijker is op te pompen en uiteindelijk de kosten de baten overschreiden. Zonder betaalbare olie stort de wereldeconomie in, met honger, chaos en oorlog als gevolgen. Wat dus moet gebeuren is dat de nodige maatregelen worden getroffen om de schade van de schaarse olie zo goed mogelijk op te vangen. Leiders en burgers moeten worden voorbereid, levensstijlen moeten worden aangepast en alternatieven moeten ruimbaan krijgen. Helaas is het zo dat de enige maatregelen die tot nu toe zijn getroffen, het verzekeren is van toegang tot olie door de VS.

'Shell bevindt zich in structurele neergang', kopte de NRC op 23 juni. Ruim een vijfde van de voorspelde reserves moest het bedrijf 'bijstellen'. Tegelijkertijd stijgen de benzineprijzen. Op 5 juli citeert de NRC het CBS dat door de stijging van de brandstofprijzen de consumentenprijsindex omhoog is gegaan. Koerier DHL schreef laatst aan haar klanten: 'Vanwege de voortdurende stijging van brandstofprijzen ziet DHL zich genoodzaakt om een brandstoftoeslag toe passen.' De vraag naar olie blijft stijgen (denk alleen maar aan de levensstandaard van de VS en de zich ontwikkelende levensstandaard van China), terwijl de voorraden slinken.

Peak Oil nabij
Peak Oil is een probleem omdat de piek zeer nabij is. CNN schrijft naar aanleiding van een publicatie in New Scientist: 'De oliereserves in de wereld zijn tot 80% minder dan voorspeld, zegt een team van de Zweedse Universiteit van Uppsala.' Het CNN-artikel is van 2003 en inmiddels hebben de onderzoekers hun voorspellingen bijgesteld, naar beneden welteverstaan: de olie-piek ligt niet in 2010, maar in 2008. En de gas-piek ligt er kort achter. Het onderzoeksteam wordt geleid door Colin Campbell, oprichter van ASPO, de Vereniging ter Bestudering van Peak Oil en professor Kjell Aleklett van de universiteit van Uppsala, die zegt: '"Waar we ons over verbazen is dat mensen over het algemeen niet bewust zijn van de daling van voorraden en de mate waarin dat de productie zal beïnvloeden. "De afname van olie en gas zal van grotere invloed op de wereldbevolking zijn dan een klimaatsverandering." 'George Bush en Dick Cheney meenden het wellicht toen zij zeiden dat er over de Amerikaanse manier van leven geen discussie mogelijk is. Maar die wordt wel degelijk kunstmatig in stand gehouden en ondersteund door wreedheid, bruut geweld en leugens', schrijft onderzoeksjournalist Mike Ruppert.

Beloften energie-industrie waren vals
Onderzoeksjournalist Mike Ruppert zit al een paar jaar bovenop het onderwerp Peak Oil en doet verslag van de jaarlijkse conferentie over Peak Oil door ASPO: 'In zijn presentatie somde Matthew Simmons, hoofddirecteur van Simmons and Company International, 's werelds grootste zakenbank, snel een litanie van "fouten" op die tientallen jaren lang door de energie-industrie zijn gemaakt. Hij omschreef sommige van deze fouten als: de vraag is nooit goed begrepen; aanbod is slechts een ideaal (geen concrete werkelijkheid); dalende curves werden watervallen [...]. Simmons omschreef deze fouten als een stortvloed die in de loop der tijd steeds erger is geworden en suggereerde dat de onderliggende oorzaak ervan de inherente veronderstelling is die door de financiële markten werd verkondigd dat de groei mogelijk oneindig zou zijn, terwijl dat verder nergens in het fysieke universum zo is; terwijl er geen organisme of soort bestaat die ooit is ontkomen aan de cyclus van groei, volwassenheid en aftakeling die de natuurlijke wereld beheerst.'

Grootste olieveld nadert einde
Ruppert: 'Economische groei is niet mogelijk zonder een toename van de energieproductie.' Dus er moeten als de donder nieuwe olievelden worden ontdekt. Men is hard op zoek, maar nergens is er 'iets wat in de buurt komt van de twee of drie velden in Ghawar die we onmiddellijk moeten vinden om een crisis te vermijden'. Ghawar is het grootste olieveld ter wereld, maar volgens Ruppert oud en der dagen zat, net als de andere grote olievelden van Saoedie-Arabië. 'Zoals William Kennedy, een Britse toeschouwer bij de conferentie naderhand opmerkte, "Voor de goede orde, de totaal te winnen reserves van Ghawar werden in 1975 geschat op 60 miljard vaten - door Exxon, Mobil, Texaco en Chevron. Tot eind 2003 waren er 55 miljard vaten geproduceerd en er worden nog steeds 1,8 miljard per jaar geproduceerd. Dat geeft al aan hoe dicht we tegen het einde zouden kunnen zitten. Wanneer Ghawar aan zijn eind komt, is de achteruitgang van de wereld officieel."'

'Crisis en oorlog onvermijdelijk'
Dr. Ali Morteza Samsam Bakhtiari is vice-president van de National Iranian Oil Company (NIOC). Ruppert: Bij zijn presentatie vertelde Bakhtiari de conferentie: 'De crisis is echt heel dichtbij. De Derde Wereldoorlog is begonnen. Hij heeft al elke afzonderlijke burger in het Midden-Oosten geraakt. Binnenkort breidt hij zich uit om elke afzonderlijke burger van de wereld te raken. De olieproductie van Syrië bevindt zich onomkeerbaar in de eindfase. Yemen volgt. Belangrijke producenten in het Midden-Oosten, inclusief Saoedi-Arabië, zullen binnenkort hun maximum bereiken, of hebben hun maximum al bereikt.' Toen hij van het podium af was, was hij zelfs nog directer: "De huidige oorlog kan niet tot het Midden-Oosten worden beperkt. Hij zal zich snel uitbreiden naar de rest van de wereld. De uiteindelijk implicaties zullen de plannen van de wereld ondersteboven gooien."'

Oplossingen voor het probleem
Oplossingen liggen niet voor het grijpen, maar zijn wel in voorbereiding. Volgens Ruppert was steenkool het woord dat tijdens de conferentie over Peak Oil op ieders lippen lag, maar steenkool is meer een ouderwets lapmiddel dan een structurele oplosing. Waterstof is volgens Ruppert, gezien de cijfers, geen redelijk toepasbaar alternatief te noemen; over vrije energie heeft hij het niet eens. De eerder geciteerde Matthew Simmons ziet oplossingen in het efficiënter gebruiken van energie en het werken in ploegendiensten, in plaats van iedereen van negen tot vijf. 'Publieke Vijand Nummer Eén, volgens Simmons, zijn niet de grote auto's, maar airconditioning.'
Mogelijk is het nog te vroeg om over oplossingen te praten. De tussenfase is van minstens evengroot belang. First things first. Lees hierover alles in het Uppsala Protocol, een handleiding voor de tussenfase, geschreven door professor Kjell Aleklett van de universiteit van Uppsala en Colin Campbell, oprichter van ASPO. Ruppert tekent nog interessante noot op uit de mond van Campbell: Volgens Campbell is BP nog een grotere goochelaar met cijfers dan Shell. Houd de krant in de gaten, en DaanSpeak, want we zullen ook in de toekomst blijven berichten over Peak Oil.

DaanSpeak
Meld je aan voor de gratis mailing list