21feb04
Deze DaanSpeak-serie is deel van een gedachtenproces waarvan de uitkomst nog ongewis is. De reis is een belangrijk doel; vooralsnog is het van belang de gedachten te ordenen. Daarbij maken we bij de eerste twee delen van deze serie gebruik van fragmenten uit eerder geschreven DaanSpeaks. Het gedachteproces kwam op gang tijdens het schrijven van die DaanSpeaks door het besef dat het de verkeerde kant op gaat met het Westen en de wereld in het algemeen. We leven in het Westen weliswaar in relatief goede omstandigheden, maar om vrijheden en welvaart te waarborgen en te ontwikkelen moet het roer om. Stap één is het aantonen waarom, stap twee is het kijken naar welke elementen voor verandering in aanmerking komen en stap drie is het ontwikkelen van een visie voor een alternatief. Eigen aan een gedachtenproces, lopen de drie stappen in deze beginfase nog door elkaar. Met behulp van feiten, eigen gedachten en gedachten van anderen over verandering, gaat DaanSpeak op reis.

Een belangrijke reden bij de gedachte dat het goed zou zijn om te gaan omdenken, is dat de huidige politiek is gebaseerd op het verdeel en heers-principe. Bush en consorten heersen bij de gratie van verdeeldheid. Dualisme is hun brandstof waarmee ze branden blussen die zelf ook zijn voortgekomen uit dualisme. In dit verband schreven we eerder over een andere opvallende strijd, die tussen de VS en Al Qaida. Zij bestrijden elkaar, 'maar hun gevechten bereiken ondanks de tegenovergestelde inzet hetzelfde doel. Zij zijn dus twee kanten van dezelfde medaille. Doel van hun strijd is de strijd. Doel van de strijd is het creëren van angst en misère. Onder het mom van het bestrijden van terreur, wordt gepoogd het vuurtje op te stoken. Overal hoor je de klaagzang dat de strijd tegen het terrorisme de terreur juist bevorderd: de New York Times citeert (inloggen met: daanspeak) The Times over het uitschakelen van Al Qaida-leiders: '"There are fewer leaders but more followers."' Dit is ook precies de bedoeling van de War on Terror, het bevorderen van terrorisme. Dezelfde tactiek past Sharon toe. Eerst veroorzaakt hij de tweede intifada, vervolgens blijft hij het vuurtje van de oorlog opstoken.

DaanSpeak citeert DaanSpeak: '[... Bush gooit ook graag nog wat olie op het vuur]. Zijn eerste reclamefilmpje voor de aanstaande presidentsverkiezingen van 2004 is veelzeggend: '"It would take one vial, one canister, one crate slipped into this country to bring a day of horror like none we have ever known", zegt Bush. 'With this ad, Republicans have announced their intention: to scare us stupid [...]', schrijft (inloggen met: daanspeak) de New York Times. Die angst is het doel van de War on Terror. Angst bij het volk resulteert in macht bij de leiders.
[...]
Dood en verderf zijn een onmisbaar deel van het leven. Zonder dood geen leven, zonder afstervende cellen tussen wat later de vingers van een hand worden, ontstaat bij een foetus geen hand. Maar als de negatieve kant de overhand krijgt, gaat het mis. Leeghoofdige hooligans die als piraten parasiteren op anderen verstoren de balans. Bush is hiervan het vleesgeworden voorbeeld: een leeghoofd, een hooligan, een onder de piratenvlag van zijn geheime genootschap Skull & Bones varende piraat die parasiteert op het harde werk van zijn minder gefortuneerde landgenoten. Hij is het ultieme icoon van 'the dark side' en is er niet voor niets, [Bush] is de juiste man op de juiste plaats. Hij heeft een essentiële functie in ons leven, net als de dood die heeft. Maar als Bush niet oppast, en dat zal hij zeker niet doen, dan vernietigen hij en zijn vrienden Blair, Balkenende en Sharon net even meer dan goed voor ons is. Straks, met het tweede kabinet W-Bush in het Witte Huis kun je rustig gaan zitten wachten op de fascistoïde effecten van de draconische post-911-wetten, een vergroting van de kloof tussen arm en rijk, de mogelijke verovering van Iran en Syrië om daar de Palestijnen te dumpen, die dat niet pikken waarna weer oorlog en terreur ontstaat etc. Genoemde voorspelling over de Palestijnen is ook de mening van auteur John Stanton in zijn artikel 'Bush’s Operation Clean Sweep: World War IV in 2004?' [... Aan] de ene kant kunnen we blij zijn met het kabinet BushBlairBalkenende dat zijn essentiële rol speelt door de boel zo enorm op de spits te drijven, aan de andere kant moeten we oppassen dat dit kabinet, samen met dat van Sharon, niet te veel stukmaakt.'

'Positieve veranderingen komen van onderop'
Bovenstaande komt uit een DaanSpeak-artikel over de Maya-voorspelingen. Uit datzelfde artikel: 'Mayakenner en auteur Peter Toonen van Pan-Holland meldt DaanSpeak telefonisch: 'Deze tijd is onze kans om onze zaakjes op orde te krijgen. Grijpen we die kans niet, dan kan het fout aflopen.' Dat de uitkomst van deze 'eindstrijd tussen licht en duister' ongewis is, ligt volgens Toonen aan de vrije wil die we als mensen hebben, slechts bepaalde parameters liggen vast. In de periode tot 2012 ziet hij meerdere scenario's tegelijkertijd werkelijkheid worden, zowel positieve als negatieve. Sommigen zullen zich positief inzetten, anderen negatief. Maar zelfs het negatieve kan positief uitwerken: 'George Bush kan op een negatieve manier mensen mensen bewust maken dat het zo niet verder moet. Kijk maar naar de massale vredesdemonstraties.' Toonen zegt wat DaanSpeak al jaren denkt: 'De positieve veranderingen komen van onderop. Van regeringen hoef je weinig te verwachten, die lopen alleen maar achter de feiten aan.' Dat werd 4 december ook duidelijk uit de Zembla-reportage (RealPlayer) Haagse Herrie, die min of meer onthulde dat ons parlement achter de waan van de dag aanloopt, wil scoren in de media met aanmaak van wetten, die later weer worden ingetrokken omdat ze overbodig zijn of te ver gingen. Wat wel werkt is handhaving, maar daar scoor je niet mee als kamerlid. Wil je echt weten hoe ons land politiek in elkaar steekt, ontdek dan in dit zeer goede NRC-artikel (Word) van Gerard van Westerloo dat ons land wordt geregeerd door een regentenkliek.

Veranderingen kunnen ook van binnenuit komen
Steeds meer mensen beseffen dat het anders moet. Ze demonstreerden massaal tegen de oorlog in Irak en tegen het kabinetsbeleid. Maar velen zijn niet alleen tegen, ze zijn ook vóór. Vóór een andere wereld. Dat blijkt uit de conferenties van andersglobalisten, uit de opmars van biologisch voedsel en zo meer. Dit zijn veranderingen die via de buitenkant aan de poten van het systeem zagen. Maar aan de binnenkant is er ook beweging. Vraag maar aan Sharon: 'Naast de resevepiloten komen nu ook voormalig chefs van z'n geheime dienst in opstand, aldus de NRC van 15 november [2003]. Zij zeggen dat Sharons beleid 'catastrofaal' is', zo schreven we eerder. Inmiddels, zo blijkt uit een paginagroot artikel in de NRC van 31 januari, is er de Israelische organisatie Courage to Refuse. De soortgelijke organisatie Not In My Name schrijft: 'There are now over 1000 Israelis who are refusing military duty in one form or another'.

Er is nog meer nieuws over veranderingen van binnenuit. Recent was te zien hoe de geheime-dienstengemeenschap zichzelf enigszins verdedigde tegen de valse aantijgingen van hun broodheren die eerder diezelfde diensten hebben gemanipuleerd en misbruikt om met onwaarachtige informatie te komen. En in de NRC van 18 februari wordt melding gemaakt van een 'bijzondere commissie van het Pentagon [... die de] klimaatverandering [heeft] uitgeroepen tot een uiterst nijpende bedreiging van de nationale veiligheid, die een onmiddelijk antwoord vereist.'

Dus niet alle veranderingen komen per se alleen van buitenaf. Ook van binnenuit kan een (grote) organisatie veranderen en zichzelf losmaken van de regentenkliek en hun overlevingsdrang naar dualisme. De regenten overleven dankzij het dualisme ten koste van hen die zij zeggen te dienen. Resultaat is een enorm verlies aan potentie. De wapenwedloop en de bijbehorende oorlogen zijn weliswaar heel lucratief, maar alleen voor sommige partijen. Daarbij is het zo dat de vernietiging die de oorlogen met zich meebrengen de welvaart drukken, immers, voor hetzelfde geld was er niets afgebroken, maar opgebouwd. Per saldo zijn vernietiging en vijandschap dus erg duur. Vandaar dat zeker ook vanuit een economisch standpunt, voortaan moeten worden gezocht naar overeenkomsten, in plaats van verschillen; zoek de tien overeenkomsten.

Kwantummechanica: werkelijkheid is eenheid, geen dualisme
Met betrekking tot het onderwerp van de overeenkomsten, schreef Wouter ter Heide in januari een ingezonden brief over de kwantumfysica naar NRC Handelsblad: 'Deze leert ons - als mensheid - namelijk dat de werkelijkheid niet wordt gekenmerkt door verdeeldheid, maar door eenheid, door verbondenheid van alle dingen. Op het diepste niveau bestaat er eenvoudigweg geen dualiteit, geen kloof tussen conservatief en progressief, geen concurrentie tussen godsdiensten, geen verschil tussen ‘power and paradise’. In wezen vereist het sturen van deze unieke universele werkelijkheid dan ook geen verdeeldheid zaaiende Amerikaanse machtspolitiek, waarmee de levenseenheid of –bron grof geweld wordt aangedaan, maar een puur democratisch of consensus beleid. Voor de realisatie daarvan zal begrijpelijkerwijs allereerst en ‘met vereende krachten’ ons bewierookt (zg. democratisch!) bestel op de helling gezet moeten worden. Ons stelsel van evenredige vertegenwoordiging werkt namelijk geen eenheid maar juist versplintering in de hand en nodigt uit tot het beklemtonen en zelfs uitbenen van onderlinge verschillen, in plaats dat het zoekt naar overeenkomsten [...]'.
Op verzoek van DaanSpeak schreef Ter Heide een lange versie van zijn ingezonden brief. Een citaat hieruit gaat over door wie de politiek zou kunnen worden vervangen: 'Mannen en vrouwen die niet denken op een dualistische of partijpolitieke manier, maar op een monistische, dat zich uit in het niet aflatende streven naar consensus. Kortom mensen, die ervan uitgaan dat niemand gelijk heeft, maar dat we er op deze ene wereld met elkaar uit moeten komen. Dat is echter pas mogelijk nadat over ons partijpolitiek bestel (en dat fundamenteel iets anders dan de belichamers daarvan, de poppetjes) het faillisement is uitgesproken.' Ter Heide ziet in een alternatief voor de huidige dualistische politiek een cruciale rol weggelegd voor een veranderde Verenigde Naties.

Regentesk brein maakt maatschappelijk lichaam ziek
De gedachten van DaanSpeak sluiten hier vooralsnog op aan. Het maatschappelijk systeem bestaat uit een groot aantal organisaties. Die worden allen direct of indirect aangestuurd door de regenten, door de politiek. Het is de politiek die als het brein functioneert in het aansturen van al deze maatschappelijke ledematen. Het is te makkelijk om het gehele maatschappelijke systeem te verwerpen nu we er langzaam achter komen dat het niet goed functioneert. Als we dit doen sterft het maatschappelijk lichaam; dit is een vorm van zelfmoord en dus onwenselijk. Zelfs agressieve onderdelen van dit lichaam, zoals leger en geheime diensten die vaak aanvallend worden ingezet (denk maar even aan de lijst met aanvallen door de CIA en het Amerikaanse leger), kunnen neutraal/verdedigend werken. Het is het brein dat dit lichaam ziek maakt. Een brein kan veel leren, maar de politiek heeft tot nu toe niet aangetoond dat het veel positiefs heeft geleerd. De vraag is nu of we moeten hopen dat het alsnog goed komt of dat we met een alternatief voor het brein moeten komen.

DaanSpeak: veranderen buiten politieke kaders
We schreven eerder: 'Het politieke systeem, waar dan ook in de Westerse wereld, heeft voor zijn onderdanen een kader geschapen van vier lijntjes waarbinnen moet worden gekleurd. De regenten hebben de macht gekregen en zich die toegeëigend, met, zoals je hebt kunnen lezen, alle gevolgen vandien. Mensen die een andere maatschappij willen, kloppen al snel aan bij de politiek. Na lezing van bovenstaande, lijkt dat geen goed idee. Maar zelfs zij die de politiek willen ontwijken, zijn voor ze het beseffen de door de politiek aangereikte kleurplaat aan het inkleuren. Denk maar aan de valkuil waarin punkers en dat soort types stappen. Ze willen zich afzetten, het helemaal anders doen dan hun ouders, met als resultaat dat ze precies doen waartegen ze zich afzetten: ze trekken een uniform aan en zetten een maatschappij op met strenge regels. Daarbij komt dat ze tijdens hun proces van afzetten de tegenpartij tot centraal punt maken in hun leven. Dus de partij waaraan zij zo'n hekel zeggen te hebben, maken ze tot het kernpunt van hun leven. De ware rebel laat het object waartegen hij zich in eerste instantie afzet natuurlijk volkomen links liggen; vervolgens zet hij vanaf de grond een nieuw systeem op dat wezenlijk verschilt van het origineel, zonder dat te doen vanuit oogpunt van vergelijking: het origineel is immers al uit het gezichtsveld verdwenen. Misschien is het een idee de Niet-Politieke Partij op te richten. Eigenlijk is die partij er al, er wordt namelijk veel op gestemd bij de verkiezingen, door de kiezers die thuisblijven.

Stemmen en anderszins politiek actief zijn, is ingaan op de uitnodiging van de politici deel te nemen aan hun systeem. Dit is een besef dat zo helder is dat je het met gemak over het hoofd ziet. De vraag is nu voor de kiezer of hij kiezer wil blijven en wil blijven ingaan op de uitnodiging door de politiek tot deelname aan het heersende systeem. Als je van mening bent dat het systeem faalt, kun je eraan deelnemen en het proberen te veranderen, je kunt het ook verwerpen en een ander systeem nastreven. Soms is een systeem zo doorgerot, dat oplappen geen zin meer heeft. Weiger nog langer te kleuren binnen de bekende lijntjes, pak je kleurpotloden en ga elders een creatieve tekening maken. Iedere tekening heeft lijntjes nodig, ieder tekenblad heeft randen waar de tekening stopt, maar het ene vel papier is het andere niet en het maakt nogal verschil wie de lijntjes heeft getrokken en in welke vorm dat is gedaan.

Voorlopige conclusie
Bush/Bin Laden, Sharon/Arafat, Republikeinen/Democraten, Gretta Duisenberg/de Christenen voor Israël en hun gelijken heersen bij de gratie van verdeeldheid. Hun agressieve strijd om de macht over het volk is verschillend van inzet, maar is gelijk in het vernietigende resultaat, waardoor de een niet beter of slechter is dan de ander. Het zijn dus steeds verschillende kanten van dezelfde medaille. Dualisme is de brandstof waarmee ze branden blussen die zelf ook zijn voortgekomen uit dualisme. Het is deze politiek en de politiek in het algemeen die dit dualisme (waaronder het links/rechts-denken) bevordert en bezit heeft genomen van de macht en de verantwoordelijkheid. Zou het niet beter zijn als de burgers hun verantwoordelijkheid en macht op vreedzame terugnemen? Ingaan op de uitnodiging van de heersende en strijdende partijen om mee te gaan in de agressieve strijd, is een valkuil. Die wordt vermeden als de burgers uit de arena stappen en zoeken naar overeenkomsten, in plaats van verschillen. Bij dit proces kan het maatschappelijk lichaam (alle niet-politieke organisaties die de maatschappij mede doen functioneren) positief en opbouwend worden ingezet, in plaats van negatief en vernietigend. Dit levert meer winst op en voor meer mensen.

DaanSpeak
Meld je aan voor de gratis mailing list.